جناب آقای دکتر شیخ محمد العیسی دبیرکل سازمان همبستگی جهان اسلام رئیس انجمن علمای مسلمان

کابل:

جناب آقای دکتر شیخ محمد العیسی، دبیرکل سازمان همبستگی جهان اسلام و رئیس انجمن علمای مسلمان، با ‌جناب مولوی امیر خان متقی، وزیر امور خارجه افغانستان، در نخستین مقر شورای امنیت واقع در قصر ریاست‌الوزرا دیدار کرد.

در این دیدار، موضوعات متعددی در زمینه همبستگی اسلامی و ضرورت بازنمایی حقیقت دین اسلام برای همگان، با تأکید بر ارزش‌های عدالت، حفظ حقوق، میانه‌روی و رحمت اسلام نسبت به جهانیان مورد بحث و بررسی قرار گرفت.

ایشان همچنین بر اهمیت تبیین مظاهر تسامح اسلامی که در متون قرآن کریم، سنت مطهر و سیره شریف نبوی آمده است تأکید کردند؛ مظاهری که باید آثار آن به‌روشنی در رفتارهای مسلمانان، چه در سطح فردی و چه جمعی، نمایان باشد.

در این دیدار همچنین چالش‌های موجود در برابر این اهداف مهم، به‌ویژه در بستر معاصر مورد بررسی قرار گرفت. از جمله این چالش‌ها، تضاد در اجتهادات پیرامون مسائل مهم و عمومی بود که اصل در آن اتحاد کلمه است. در این زمینه، بر مفاد “سند مکه مکرمه” و “سند ایجاد پل‌های ارتباطی میان مذاهب اسلامی” و نیز بر نقش برجسته و کلیدی مجمع فقه اسلامی وابسته به سازمان همبستگی جهان اسلام تأکید شد؛ مجمعی که کهن‌ترین نهاد فقهی اسلامی محسوب می‌شود و بزرگان و مفتیان امت اسلامی را گرد هم آورده است.

در ادامه نشست، چالش دیگری مطرح شد و آن، ریشه‌دار بودن برخی آداب و رسوم مخالف شریعت در شماری از جوامع اسلامی، چه در درون سرزمین‌های اسلامی و چه در خارج از آن بود. در این‌باره بر ضرورت نشر آگاهی شرعی با حکمت و موعظه نیکو تأکید شد تا فرصت از کسانی که از این خلأها، عامدانه یا از روی جهل، برای بدنام‌کردن اسلام یا دامن‌زدن به پدیده اسلام‌هراسی استفاده می‌کنند، سلب شود.

شیخ العیسی در پایان این دیدار از تلاش‌های دولت افغانستان در مبارزه با گروه‌های تروریستی قدردانی کرد.

در همین سفر، جناب آقای دکتر شیخ محمد العیسی، دبیرکل سازمان همبستگی جهان اسلام و رئیس انجمن علمای مسلمان، با ‌جناب خلیفه سراج‌الدین حقانی، وزیر کشور افغانستان، در قصر “شهار شنار” دیدار کرد.

در این دیدار، تلاش‌های دولت افغانستان در زمینه مبارزه با گروه‌های تروریستی مورد بررسی قرار گرفت.

دو طرف همچنین تأکید کردند که وحدت کلمه در اسلام جایگاهی بلند دارد و اختلاف و نزاع، آسیبی بزرگ به همبستگی مسلمانان و وجهه اسلام وارد می‌کند؛ آسیبی که نمی‌توان آن را با هیچ منفعتی—حتی در مسائل اجتهادی—مقایسه کرد. زیرا این منافع در برابر هدف والای اسلامیِ وحدت، کم‌ارج‌تر بوده و تمامی مذاهب اسلامی بر پایه قواعد ترجیح میان مصالح و مفاسد، به برتری این هدف اذعان دارند.